Proyecto Maucallacta

foto-glowna

            

            W czasach Inków potężne andyjskie szczyty pokryte wiecznym śniegiem otaczane były szczególnym kultem. Wyrastające ponad monotonny, jałowy wysokogórski step, określano mianem apu lub tayta (opiekun, ojciec) i uznawano za legendarne miejsca pochodzenia grup zamieszkujących dany region. Do dziś usłyszeć można w Andach opowieści o fantastycznych dolinach ukrytych gdzieś w masywach wielkich gór, gdzie "mimo znacznej wysokości i ostrego klimatu" rosnąć mają tropikalne rośliny, a mieszkańcy żyć wiecznie. W czasie hucznie obchodzonych świąt składano wysokogórskim wyroczniom różnorakie dary: ceramiczne naczynia, przedmioty z metali szlachetnych, zwierzęta - świnki morskie i lamy, a w wyjątkowych sytuacjach także ofiary z ludzi. Rolę świętej góry pełnił w czasach Inków (a także wcześniej) wulkan Coropuna, położony w południowej części Peru i sięgający 6450 m n.p.m. Według kronikarzy kolonialnych góra ta była jednocześnie najważniejszym bóstwem i zarazem wyrocznią jednej z czterech prowincji inkaskiego imperium  Condesuyo. Owe "andyjskie Delfy" odwiedzały rokrocznie tysiące pielgrzymów, czasem z bardzo odległych części imperium. Realizacja tak rozbudowanego kultu wymagała oczywiście odpowiednio przygotowanego kompleksu świątynnego ze stosownie bogatym zapleczem. Miejsce gdzie znajdują się ruiny tych świątyń nazywa się dziś Maucallacta, zapraszamy do odbycia wycieczki w przeszłość możliwej dzięki kilkunastu sezonom badań wykopaliskowych i zaangażowaniu wielu instytucji. 

Witamy na oficjalnej stronie projektu archeologicznego prowadzącego badania na stanowisku Maucallacta.